Neo-Osmanlıcılık fikri,II. Mahmuddöneminde Osmanlı İmparatorluğu'nda ortaya çıkmıştır
Neo-Osmanlıcılık, Türkiye'de laik milliyetçi cumhuriyeti ve reformlarını itibarsızlaştıran, Osmanlı Hanedanı'nı ve halifelik gibi gelenekçi kurumları yücelten gerici, revizyonist, monarşist, muhafazakâr ve İslamcı bir siyasi ideolojidir. Aynı zamanda, en geniş anlamıyla, Türkiye'nin Osmanlı geçmişini onurlandırmayı savunan ve Türkiye Cumhuriyeti'nin, modern Türkiye'nin topraklarını kapsayan öncül devlet olan Osmanlı İmparatorluğu'nun egemenliği altındaki bölgelerde daha fazla siyasi angajmanını teşvik eden irredantist ve emperyalist bir ideolojidir. Neo-Osmanlıcılık, 20. yüzyılın son çeyreğinde ortaya çıkmış bir düşünce akımıdır. Bu ideoloji, 2002 yılında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin iktidara gelmesinden sonra tekrar gündeme gelmiş, 2009 yılında Yeni Osmanlıcılığı savunan kişilerden, en son dönem Türk dış politikasının arkasındaki isimlerden biri olan Ahmet Davutoğlu'nun dışişleri bakanlığına getirilmesiyle Türk dış politikasının bu yönde gideceğine dair bir izlenim uyandırmıştır. Neo-Osmanlıcılık, Türkiye Cumhuriyeti'nin geleneksel dış politikası olan ve batıya dönük olmayı vurgulayan Kemalist ideolojiden bir kopuş olarak da değerlendirilmektedir.
Osmanlı İmparatorluğu'nun en güçlü dönemi, genellikle Kanuni Sultan Süleyman (1520-1566) dönemi olarak kabul edilir. Kanuni Sultan Süleyman, Osmanlı İmparatorluğu'nun en uzun süre tahtta kalan padişahlarından biridir ve "Muhteşem Süleyman" olarak da tanınır. Ancak, Osmanlı'nın en güçlü dönemi konusunda farklı görüşler olabilir.
Osmanlı Devleti'nde ilk yenileşme hareketi, III. Ahmet (1703-1730) döneminde başlamıştır. Yenileşme hareketinin öncüsü, Sadrazam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'dır. Ancak, bu yenileşme süreci, 1730'daki Patrona Halil İsyanı ile kesintiye uğramıştır.
Neo-Osmanlıcılık, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra, özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, çeşitli nedenlerle ortaya çıkmıştır: Soğuk Savaş'ın sonu. Türkiye'nin dış politika hedefleri. Kültürel ve tarihsel bağların yeniden güçlendirilmesi. Yayılmacı değil, tanınmacı politika. Neo-Osmanlıcılık, Türkiye'de laik milliyetçi cumhuriyeti ve reformlarını itibarsızlaştıran, Osmanlı Hanedanı'nı ve halifelik gibi gelenekçi kurumları yücelten gerici ve İslamcı bir siyasi ideoloji olarak da değerlendirilmektedir.
Kültür ve Sanat
Neo-Osmanlıcılık hangi padişah döneminde başladı?
Mustafa Kutlu hangi hikaye türü?
Müzik aleti alırken nelere dikkat edilmeli?
Necmettin Erbakan kabri başında anıldı mı?
Mukavva kartona hangi boya ile resim yapılır?
Mustafa Kemal'in Osmanlı Devleti'ndeki 9. Ordu Müfettişi görevinde iken son..
Murat Göğebakan'ın en çok sevilen şarkısı hangisi?
Mübadelede kaç kişi göç etti?
Nişan davetiyesine ne yazılır özlü söz?
Nü klasik resim nedir?