PVSK 16 maddesi nedir?

PVSK 16 maddesi nedir?

PVSK 16. madde, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun, polisin zor ve silah kullanma yetkisini düzenleyen maddesidir

Bu maddeye göre, polis görevini yaparken direnişle karşılaştığında, bu direnişi kırmak amacıyla ve kıracak ölçüde aşağıdaki şekillerde zor kullanabilir:

• Bedenî kuvvet145. Polisin, direnen kişilere karşı doğrudan kullandığı fiziksel güç
• Maddî güç145. Kelepçe, cop, göz yaşartıcı gazlar, su sıkan araçlar gibi bedenî güç dışındaki araçlar
• Silah145. Polis, ancak diğer yöntemler etkili olmadığında ve gerekli şartlar sağlandığında silah kullanabilir

Polis, silah kullanmadan önce, ilgililere direnmeye devam etmeleri halinde zor kullanılacağı konusunda ihtarda bulunur 245. Ancak, durumun niteliğine göre ihtar yapmadan da zor kullanabilir

PVSK madde 16 ve 9 birlikte nasıl uygulanır?

PVSK madde 16 ve 9'un birlikte nasıl uygulandığına dair bilgi bulunamamıştır. Ancak, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun (PVSK) 16. maddesi, polisin zor kullanma yetkisini düzenlemektedir. PVSK'nın 9. maddesi ise polisin, tehlikenin veya suç işlenmesinin önlenmesi amacıyla usulüne göre verilmiş sulh ceza hakiminin kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde mülki amirin vereceği yazılı emirle kişilerin üstlerini, araçlarını, özel kağıtlarını ve eşyasını arayabileceğini belirtmektedir. Daha fazla bilgi için ilgili kanun maddelerinin tam metnine veya hukuki yorumlara başvurulması önerilir.

PVSK nedir?

PVSK, "Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu"nun kısaltmasıdır. 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu, 4 Temmuz 1934 tarihinde kabul edilmiş ve 14 Temmuz 1934 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanmıştır. Bu kanunun amacı, polisin asayişi, halkın ırz, can ve malını korumayı ve ammenin istirahatini temin etmeyi sağlamaktır. Kanunda yapılan bazı değişiklikler şunlardır: 2770 sayılı kanun (15 Haziran 1935); 694 sayılı kanun (26 Temmuz 1965); 1758 sayılı kanun (11 Temmuz 1973); 1775 sayılı kanun (26 Haziran 1973); 2261 sayılı kanun (23 Şubat 1980); 3233 sayılı kanun (25 Haziran 1985); 3257 sayılı kanun (7 Şubat 1986); 3842 sayılı kanun (1 Aralık 1992); 4419 sayılı kanun (29 Temmuz 1999); 4771 sayılı kanun (9 Ağustos 2002); 5259 sayılı kanun (6, 7, 8, 12, Ek Madde 8 ve İşlenemeyen Hüküm).